˙·▪●وبلاگ اختصاصی بابک●▪·˙

                    عید شما مبارک

امیدوارم روز های خوبی تو سال ۱۳۸۵ داشته باشین همیشه همیشه شاد باشید  از سال ۸۴ فقط چند ساعت مونده ...امیدوارم هر چی بدی و غم و غصه داشتین تو این سال بمونه  سال ۸۵ رو با شادی و موفقیت و سلامتی اغاز بکنید  از همه اونایی که نظر دادن ممنونم  این اخرین مطلب من در سال ۸۴ هستش  امروز یه شعر خوشگل از مولوی میذارم

عيد بر عاشقان مبارک باد

عاشقان عيدتان مبارک باد

عيد ار بوي جان ما دارد

در جهان همچو جان مبارک باد

بر تو اي ماه آسمان و زمين

تا به هفت آسمان مبارک باد

عيد آمد به کف نشان وصال

عاشقان اين نشان مبارک باد

روزه مگشاي جز به قند لبش

قند او در دهان مبارک باد

عيد بنوشت بر کنار لبش

کاين مي بي‌کران مبارک باد

عيد آمد که اي سبک روحان

رطل‌هاي گران مبارک باد

چند پنهان خوري صلاح الدين

بوسه‌هاي نهان مبارک باد

گر نصيبي به من دهي گويم

بر من و بر فلان مبارک باد

امیدوارم که حال همتون خوب باشه ..چهارشنبه سوری هم خوش گذشته باشه ..امروز میخوام عکس هایی که گرفتیم رو بذارم تو وبلاگ خیلی کیف کردیم پس این شما و این هم چهارشنبه سوری از نوع بابی و سیامک و ایدین ... ایدین:پسر دایی (همونی که میگه نهههههه) سیامک : داداشم همونی که پیرهن سفید پوشیده بابی: خودم (همونی که ابی پوشیده  )

البته یه چیزی رو بگم عکسا رو همسایه گرفته یکم قر و قاطی هستش

اینم طرز صحیح روشن کردن  کبریتی

من و داداش

اینم پرش نا موفق

وقتی ایدین غش کرد

یه دونه هم عکس بزرگ دارم که اگه خواستین میتونید ببینید  

                                               عکس سه نفری ما  

يکی از آئينهای سالانه ايرانيان چهارشنبه سوری يا به عبارتی ديگر چارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند.

چهارشنبه سوري، يک جشن بهاري است که پيش از رسيدن نوروز برگزار مي شود.

مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد.

مراسم ويژه آن در شب چهارشنبه صورت می گيرد برای مراسم در گوشه و کنار کوی و برزن نيز بچه ها آتش های بزرگ می افروزند و از روی آن می پرند و ترانه (سرخی تو از من ، زردي من از تو ) می خوانند.

ظاهرا مراسم چهارشنبه سوری برگرفته از آئينهای کهن ايرانيان است که همچنان در ميان آنها و با اشکال ديگر در ميان باقی بازماندگان اقوام آريائی رواج دارد.

اما دکتر کورش نيکنام موبد زرتشتی و پژوهشگر در آداب و سنن ايران باستان، عقيده دارد که چهارشنبه سوری هيچ ارتباطی با ايران باستان و زرتشتيان ندارد و شکل گيری اين مراسم را پس از حمله اعراب به ايران می داند.

در ايران باستان هفت روز هفته نداشتيم.در ايران كهن هر يك از سي روز ماه، نامي ويژه دارد، كه نام فرشتگان است. شنبه و يکشنبه و... بعد از تسلط اعراب به فرهنگ ايران وارد شد. بنابراين اينکه ما شب چهارشنبه ای را جشن بگيريم( چون چهارشنبه در فرهنگ عرب روز نحس هفته بوده ) خودش گويای اين هست که چهارشنبه سوری بعد از اسلام در ايران مرسوم شد."

"برای ما سال ۳۶۰ روز بوده با ۵ روز اضافه ( يا هر چهار سال ۶ روز اضافه ). ما در اين پنج روز آتش روشن می کرديم تا روح نياکانمان را به خانه هايمان دعوت کنيم."

"بنابراين، اين آتش چهارشنبه سوری بازمانده آن آتش افروزی ۵ روز آخر سال در ايران باستان است و زرتشتيان به احتمال زياد برای اينکه اين سنت از بين نرود، نحسی چهارشنبه را بهانه کردند و اين جشن را با اعتقاد اعراب منطبق کردند و شد چهارشنبه سوری."

بخش كردن ماه به چهار هفته در ايران ،پس از ظهور اسلام است و شنبه و يك شنبه و دوشنبه و ........ناميدن روز هاي هفته از زمان رواج آن .شنبه واژه اي سامي و درآمده به زبان فارسي و در اصل "شنبد" بوده است.

"سور "در زبان و ادبيات فارسي و برخي گويش هاي ايراني به معناي "جشن"،"مهماني"و "سرخ" آمده است

امروز میخوام  دو ویژه نامه چهار شنبه سوری رو منتشر بکنم  امیدوارم که خوشتون بیاد و  با چهار شنبه سوری بیشتر اشنا بشین  تا یادم نرفته اینم بگم که من با ترکوندن ترقه و مواد محترقه شدیدا موافق هستم  تعجب نکنید  دلیلش هم اینه که مگه چند بار تو سال ما چهارشنبه سوری داریم  خلاصه کلوم اینکه از روی اتیش بپرید یه دونه ترقه به مامی جون هم بدید تا بترکونه  

جشن ِ پیش از نوروز ـ چند روز به نوروز مانده، در کوچه‌ها آتش افروز می‌گردد و آن عبارت‌ست از دو یا سه نفر که رخت ِ رنگ‌به‌رنگ می‌پوشند و به کلاه ِ دراز و لباس‌شان زنگوله آویزان می‌کنند و به‌روی‌شان صورتک می‌زنند. یکی از آن‌ها دو تخته را به هم می‌زند و اشعاری می‌خواند:

آتش‌افروز آمده، سالی یک‌روز آمده.

آتش‌افروز ِ صغیرم، سالی یک‌روز ِ فقیرم.

روده و پوده آمده، هرچی نبوده آمده.

و دیگر، می‌رقصد و بازی درمی‌آورد.

در این‌وقت، میمون‌باز، بندباز، لوطی، خرس برقص، و غیره، کارشان رواج دارد و ترانه‌های ِ ذیل خوانده می‌شود:

فلفلی مرده؟ نمرده،

چشماش که وازه! تخم ِ گرازه.

نون خورده و جون نداره دست‌ش استخون نداره

میل ِ پشت‌بون نداره

امان از آش ِ رشته بابام بزغاله کشته

ننم سرکار آشه داییم قاشق‌تراشه

خاله‌م می‌خوره می‌شاشه!

دختر یه دندونه سوار ِ پوس ِ هندونه

هندونه یرغه می‌ره درخونه داروغه می‌ره

داروغه‌جون عرضی دارم دل ِ پردردی دارم

شوورم زن کرده پشت‌شو بر من کرده

یه نون ازم کم کرده

این یه‌دونه نون ِ پرپری من بخورم یا اکبری؟

چهارشنبه‌سوری چهارشنبه‌ی ِ آخر ِ سال است که به‌روایت ِ آخوندی درین روز پس از قضایای ِ کربلا، مختار برای ِ این‌که شیعه و سنی را از هم تمیز بدهد، قرارگذاشت شب‌های ِ چهارشنبه هرکس شیعه است، بالای ِ بام ِ خانه‌اش بته روشن کند و از آن‌وقت این کار موسوم شد. برای ِ بخت‌گشایی، دخترها را از زیر ِ توپ ِ مروارید رد می‌کنند؛ در کوزه، پول ِ سیاه انداخته و غروب ِ آفتاب ِ آن‌را از بالای ِ بام به کوچه می‌اندازند و می‌گویند: درد و بلام بره تو کوزه بره تو کوچه! و یا سبویی را پر از آب می‌کنند و غروب ِ آفتاب آن‌را از بام به کوچه می‌اندازند و به پشت ِ سرشان نگاه نمی‌کنند که مبادا بلا برگردد و بعد روی ِ آن آتش می‌ریزند. در شب ِ چهارشنبه‌سوری، دخترهایی که بخت‌شان بسته (یعنی شوهر گیرشان نمی‌آید.) قفلی را بسته به زنجیری آویخته به‌گردن ِ خود می‌اندازند که قفل ِ روی ِ سینه، میان ِ دو پستان‌شان قرار می‌گیرد. بعد وقت ِ غروب می‌روند سر چهارراه، سید که رد می‌شود، سدا می‌کنند که بیاید قفل را باز کند تا بخت‌شان باز شود. (مخصوصاً شوهر ِ سید گیرشان بیاید.)

در همین شب و یا چهارشنبه‌ی‌ ِ آخر صفر هرگاه نیت بکنند و کلید ِ دودندانه به‌زمین گذاشته، پشت ِ در ِ اتاق ِ همسایه بایستند، اگر صحبت ِ آن‌ها موافق با نیت‌شان باشد، به‌مراد می‌رسند و اگر برخلاف ِ آن باشد، مرادشان برآورده نخواهد شد.

نیت ـ در همین شب، کوزه آبی زیر ناودان رو به قبله می‌گذارند و هرکسی از اهل ِ خانه نیت کرده چیزی در آن کوزه می‌اندازد. صبح ِ چهارشنبه، یک‌نفر فال از حافظ می‌گیرد و دختر ِ نابالغی دست کرده از کوزه‌ی ِ آب، یک به یک ِ چیزهایی که به متعلق به هر کس است، بیرون می‌آورد و با فال مطابقه می‌کند.

شب چهارشنبه، بته‌ی ِ خشک و یا گون ِ بیابان در هفت کپه و یا سه کپه روی ِ زمین ِ آتش می‌ریزند و همه‌ی ِ اهل ِ خانه از کوچک و بزرگ از روی ِ آن می‌پرند و می‌گویند:

زردی و رنجوری ِ من از تو سرخی و خرمی ِ تو از من

به این آتش نباید فوت کرد و خاکسترـ‌اش را سر ِ چهارراه می‌ریزند

صبوري يعني بال پروانه را سوختن

صبوري يعني لب از لب دوختن

صبوري يعني چشم برهم نهادن و مردن

صبوري يعني از حجم عشق خوشه اي نبردن

صبوري يعني نديدن آنچه ديدني ست

صبوري يعني نگفتن آنچه گفتني ست

صبوري يعني حجم دل از انبوه خاطرات

صبوري يعني پناه بردن به مي و مسكرات

صبوري يعني بنده ساقي و ساغر شدن

صبوري يعني از سراب عشق سيراب شدن

صبوري يعني محو رخ يار بودن

صبوري يعني واله يار و دل ننمودن

صبوري يعني انتظار ،انتظار،انتظار

صبوري يعني ديدن عقربه هاي ساعت بي عار

صبوري يعني انتهاي بي كسي

صبوري يعني نگراني ،دل واپسي

صبوري يعني آغوش خالي عشق

صبوري يعني كلاغ در وادي عشق

صبوري ،رنگ بنفش زنبق است

صبوري ،صداي زجه هاي نيم شب است

صبوري ،داغ عشق مهربان ست بردل

صبوري ،پاي عشق بانوي عشق ست درگل

                                                                                      تینا

بعد کلی رایزنی های فراوان تونستم یه همکار خوب و با کلاس و با مرام پیدا بکنم .. اخیش.. بازم اگه کسی اماده بود من خوشحال میشم با اونم همکاری بکنم  ایشون تینا خانوم هستن و از دو روز پیش همکاری با بابی رو شروع کردن امیدوارم روز های خوبی رو در وبلاگ داشته باشیم ..فقط هی داره مطلب میترکونه باید باهاش صحبت بکنم  این دو تا پایینی کار ایشون بوده  اینم بگم اماده تبادل لینک هستیم  .. پریروز روز زن بود این روز رو به همه خانوم ها تبریک میگم  .. دیروزم اسکار های سینمایی به برندگان تحویل داده شد ..دارم خبر رسانی میکنم  با یه ویژه نامه تریپ در مورد چهارشنبه سوری در خدمت شما خواهم بود  از هم همه دوستانی که نظر دادن تشکر میکنم

۱۳ توصیه که از طرف یه شخص با کلاس نقل شده

                                              تینا

---

دلم برات می سوزه       _{هنوز حرفهای ناگفته دارم گوش کن                    آره تو راس می گی عشق بچه بازی نیست                                            همون بهتر بری مارم فراموش کن           تو آبروی عاشقی رو، پاک بردی}

_{دارم جدی میگم ، برای من مردی        چقدر ساده بودم، که باورت کردم}

_{عزیزم بودی و خونمو می خوردی.}

                                    _{تو که ، بریدی و دوختی و بهونه ساختی}

_{اما بدون تو، عاشقی باختی                عشق و چه ارزونو مفت فروختی}

                                                                           _{باختی باختی...}

_{یاد می گیرم از تو اینو                      که برم به یک بهانه}

_{اسم این کارم بزارم راه حل عاشقانه}

_{توی اوج اشک عشقی،یاد میگیرم که بخندم}       

       _{هرکی سوختو باخت،مهم نیست               مهم اینه من برندم.}

_{از تو،آینه ساخته بودم،به چه صادقی شکستی}

                                          _{توی کارت مونده بودم اما ثابت کردی،پستی}

_{من به غصه وا نمیدم                          به تو بها نمیدم}

_{تو فقط یه نقطه بودی من تورو صدا میبینم.}

دیروز ویندوزم رو عوض کردم سرعت اینا ردیف شده امروز میخوام در مورد خودم پست در وکنم  در مورد بابک خرمدین .. من نمیدونم چرا این همه پست دادم ولی اسمی از بابک خرمدین نبردم  مطلب امروز رو اگه حوصله داشتین به صورت افلاین بخونین چون واقعا جالب و البته تاریخی هستش  و اینک مطلب امروز

بابک خرم دين بزرگ مرد اصيل ايراني ، شيرمردي که 22 سال در برابر تجاوز ننگين اعراب به خاک ميهن، مردانه مقاومت و

ايستادگي کرد و در نهايت با غدعه و نيرنگ از پا در آمد. او راه ابومسلم را پيمود و انديشه هاي مزدک را در سر داشت، بابک ادامه دهنده قيام خرمدينان اصفهان بود که در سر سوداي عظمت دوباره ايران را داشت ، با کشته شدن او پيروانش در سراسر ايران به مبارزه با سلطه اعراب ميجنگدند،افسوس که قيامش به انجام نرسيد.بابک متعلق به همه ايرانيان است

قلعه جمهور معروف به قلعه بابك در 50 كيلو متري شمال شهرستان اهر و در ارتفاعات غربي شعبه اي از رود بزرگ قره سو قرار دارد ؛ منطقه اي كه به نام كليبر معروف است. بناي جمهور مركب از قلعه و دژي است بر فراز قله كوهستاني در حدود 2300 تا 2700 متر بلند تر از سطح دريا. اطراف اين قلعه را از هر طرف دره هاي عميقي با 400 تا 600 متر عمق فرا گرفته است و تنها از يك سو راهي باريك و صعب العبور جهت دسترسي به اين قلعه وجود دارد.
مسافت راه كليبر به قلعه با اينكه از 3 كيلومتر تجاوز نمي كند ولي بسيار دشوار است و به هنگام عبور بايد گردنه ها و گذرهاي خطرناكي را پشت سر گذاشت. قبل از رسيدن به دروازه قلعه و ورود به بناي مستحكم دژ بايد از معبري عبور كرد كه به صورت دالاني است شكل گرفته از سنگهاي منظم طبيعي و تنها گمجايش عبور 1 نفر را دارد و دو نفربه سختي مي توانند از آن بگذرند. فاصله اين معبر تا باروي قلعه در حدود 200 متر است و مقابل آن قرار دارد. از همين نقطه است كه صعوبت راه و ابهت خاص اين قلعه رفيع و موقعيت خيره كننده آن بيننده را به اعجاب وا مي دارد. امتداد بصري معبر در نهايت به دروازه قلعه ختم مي شود و دقيقا" در راستاي آن قرار دارد كه باعث مي شود ورود هر تازه وارد و سپاهي و غيره از طريق دو برج ديده باني در سمت دروازه ورودي قابل رويت باشد.
براي نفوذ به داخل تنها راه ورود دروازه اصلي است و از كوهستان امكان وارد شدن به قلعه وجود ندارد. با گذر از دروازه ورودي و پشت سر گذاشتن بارو ، جهت رسيدن به دژ اصلي بايد از گذرگاهي باريك كه حدود 100 متر صعود از ارتفاع را نيز به همراه دارد گذشت تا به مدخل ورودي قلعه رسيد ، مسيري صعب العبور كه از يك سمت مشرف به دره اي است با جنگلهاي تنك و ژرفايي در حدود 400 متر كه به صورت تيغه و ديواره تا قعر دره ادامه دارد.
در تكيه گاههاي طبيعي اين ديواره ها و چهار جهت بنا چهار جايگاه براي ديده بانها به صورت نيمه استوانه ساخته شده اند. اينها مقر كوهبانيه ها و سربازاني است كه هر جنبنده اي را تا كيلومترها دورتر ، از فراز دره ها و كوهپايه ها زير نظر مي گرفتند. پس از صعود ، براي ورود به دژ اصلي از مدخل ديگري با پلكانهايي نامنظم بايد عبور كرد. طرفين مدخل دژ بوسيله دو ستون كاذب مشخص شده . بناي دژ كه دو طبقه و سه طبقه مي باشد پس از ورودي قرار گرفته است و پس از آن تالار اصلي وجود دارد كه اطراف آن را هفت اطاق فرا گرفته است، اطاقهايي كه به تالار مركزي را دارند. در قسمت شرقي دژ تاسيسات ديگري مركب از اطاقها و آب انبارها ساخته شده است؛ سقف آب انبارها با طاق جناغي و گهواره اي استوار شده اند. محوطه داخلي آنها نيز بوسيله نوعي ساروج غير قابل نفوذ گرديده و به هنگام زمستان از برف و باران پر شده و در تابستان و هنگام مضايق و محاصره ها از آب آنها استفاده مي شده است. در سمت شمال غربي دژ پلكانهايي سرتاسري وجود داشته كه اكنون ويران شده و قسمتهايي از آن بيرون خاك است و تنها راه صعود به بخشهاي مرتفع تر بناست.

                                                       
از آثار معماري و برخي از سنگهاي زبره تراش و روش چفت و بست سنگها و ملات ساروج و اندود ديوارها از نوعي گچ و خاك مي توان به يقين اظهار داشت كه ساختمان اين دژ و قلعه در روزگار اشكانيان و بخصوص ساسانيان ساخته شده است. در قرون دوم و سوم و تاچند قرن پس از آن مورد تعمير و مرمت قرار گرفته و تغييراتي در آن بوجود آمده و الحاقاتي در بنا ايجاد شده است. در مورد اشيا و ابزاري كه از قلعه بابك به دست آمده بايد گفت كه نخستين اشيا بدست آمده سفالينه هاي منقوش و لعاب خورده بود كه يك دوره استقرار تا اوايل قرن هفتم هجري را نمايش مي داد. همچنين تعدادي سكه هاي مسي كشف شدند كه برخي از آنها به علت ساييدگي و زنگ خوردگي فراوان غير قابل خواندن است و در بين اين سكه ها برخي مربوط به اتابكان آذربايجان و هزارسيبان ( قرون ششم و هفتم هجري ) هستند.
به لحاظ سوق الجيشي موقعيت استقرار بنا بر فراز قله به گونه ايست كه بيست نفر سپاهي قادر بوده اند هجوم يك سپاه صد هزار نفري را مانع شود و تلفاتي هم نداشته باشند، چه تيرو كمان و اسلحه معمول زمان را به سربازان و مستحفظاني كه بر بلندي موضع مي گرفتند به جهت بعد مسافت كارگر نمي افتاده است. بدون اين كه قصد اغراق در بين باشد موقعيت مستحكم قلعه و دژ، آن چنان اعجاب انگيز است كه از نبوغ نظامي و آگاهي كامل بنيان گذار آن حكايت مي نمايد. از همين جا بوده است كه بابك خرم دين و يارانش به مدت بيست و چند سال لشكريان عرب را كه به قصد محاصره و سركوب جنبش او آمده بودند در كوهها سرگردان و با شبيخون هاي خود آنها را از دم تيغ گذرانده و وادار به فرار مي كردند.
ابوعلي بلعمي در ترجمه تاريخ طبري راجع به مكان بابك مي نويسد :
" ماويگاه او در كوههاي ارمينه و آذربايجان بود ، جايهاي سخت و دشوار ، كه سپاه آن جادر نتوانستي رفتن ، كه صد پياده در گداري بيستادندي ، اگر صد هزار سوار بودي بازداشتندي و كوهها و دربند ها سخت بود اندر يكديگر شده ، در ميان آن كوهها حصاري كرده بود كه آن را >> بذ<< خواندندي و او ايمن در آنجا نشسته بودي، چون لشكري بيامدي گرداگرد آن كوهها فرود آمدندي و بديشان راه نيافتندي و او آنجا همي بود تا روزگار بسيار برآمد، چون امن يافتندي يك شبيخون كردندي و خلقي را هلاك كردي و سپاه اسلام را هزيمت كردي تا دگر باره سلطان به صد جهد دگر باره لشكر گرد كردي و بفرستادي و بدين جملت بيست سال بماند و آن مردمان كه درآن كوهها بودند از دهقانان ، همه متابع او بودند گروهي از تتبع و گروهي از بيم ... "
جهت تطابق محل بابك خرم دين با بناي جمهور اشاره اي به چند نمونه از منابع تاريخي خواهيم داشت. بسياري از مورخين جايگاه بابك كوهستان "بذ" نام برده اند و برخي نيز آن را بذين ناميده اند. در كتاب معجم البلدان آمده است ؛ " بذ ناحيتي است در ميان آذربايجان كه بابك خرمي در زمان معتصم از آن برخاست" . احمد كسروي نيز در كتاب شهرياران گمنام از قول يعقوبي مي نويسد : " شهر بذ كه سپس به جهت خروج بابك خرمي در آنجا معروف گرديد در كنار رود ارس از اين سوي نهاده بود ... از روي تحقيقي كه ما كرده ايم بذ در خاك " قرجه داغ " كنوني در شمال و بالاسر شهر اهر يا اندكي مايل به شرق نهاده بوده است " مكاني را كه كسروي از قول خود و يعقوبي ذكر كرده با موقعيت فعلي كليبر تطبيق مي كند.
بدين ترتيب مي توان گفت قلعه جمهور كه از دوران قديم همچنان محكم و استوار بر رفيع ترين قله هاي آذربايجان خودنمايي مي كند به عنوان جايگاه بابك خرمدين و يكي از نمودهاي استقامت و پايداري ايرانيان جزو بزرگترين نمونه هاي معماري ايران محسوب مي شود

خود منم تابستون امسال به قلعه رفته بودم ...مه بود هیج جا دیده نمیشد ...خود منم جلو تر از بقیه راه افتادم انگاری میشناسم ..خوب شد گم نشدم ... خیلی احساس غرور کردم

از همه دوستانی که نظر دادن  ممنونم

 همین الان که دارم وبلاگ رو به روز میکنم ترکیه در ۳ دقیقه پایانی ۲ گل به تیم جمهوری چک  زد و بازی ۲ بر ۲ تموم شد  خوشحالم   امروز به روایتی چهارشنبه ولی در اصل پنجشنبه هستش  این چطوری ممکنه خود منم نمیدونم  اهان الان نسم شبه  بله عرض میکردم  روز های عید و چهارشنبه سوری و اینا داره نزدیک میشه منم یه ویژه نامه مثل روز ولنتاین براتون در نظر گرفتم حتما میذارم  برای چهارشنبه سوری و همچنین عید نوروز ..چند روز اینده  و اما مطلب طنز امشب

 اين نامه رو كسي نوشته كه صبح تا شب جلوي تلويزيون بوده وتنها سرگرميش هم اين بوده كه بشينه و تبليغات قشنگ تلويزيون رو از اول تا آخر نگاه كنه .خودتون بخونين عاقبت چنين آدمي چي مي شه

امروز بدون مقدمه میرم سراغ مطلب طنز امشب بخونید و کیف بکنید  ..تا یادم نرفته از رزناز گل تشکر ویژه بکنم از بهاره خانوم ..  اقا نیما ...اقا رامین ..کوچولو عزیز ....فاطمه خانوم...ترانه خانوم ..و ساهرس و ستاره تشکر میکنم

 وقتی فیلم های زیادی ببینی توهم میزنی :دی

مدرسه ما : پايگاه جهنمي
خروج از مدرسه : فرار از آلكاتراس
ديدن مدير از دور : شبهي در تاريكي
نمره بيست : افسانه آه
مدير مدرسه : مرد 6 ميليون دلاري
شوخي با مدير : بازي با مرگ
روز دادن كارنامه : حادثه در كندوان
امتحان : شايد وقتي ديگر
روزي كه معلم به كلاس نمي آيد : بوي خوش زندگي
اخراج از كلاس : يك بار براي هميشه
نمازخانه دبيرستادن : قطعه اي از بهشت
زنگ آخر : آرايشگاه زيبا
امحان پايان ترم : قلب ها براي كه مي تپد
پيام متقلب براي ديگران : چشم هايم براي تو
راهي براي متقلبان : جيب بر ها به بهشت نمي روند
آنتن مدرسه : جاسوس سه جانبه
جاي سيلي معلم : دايره سرخ
دبير تربيتي : پاك باخته
صفر هاي پشت سر هم : برج مينو
اعتراض براي نمره : شليك نهايي
حياط مدرسه : پارک ژوراسيک
زنگ ورزش : المپيک در بازداشتگاه
شوراءدبيران : جنگ نفتکشها
ناظم : پليس آهني
کنکور : بالاتر از خطر
ديدن معلم از دور : سايه عقاب ها
نگاه معلم : بگذار زندگي کنم
دانشگاه : سرزمين آرزوها
خارج از مدرسه : آن سوي آتش
بحث با مدير : فرياد زير آب
شاگرد اول كلاس : پرنده كوچك خوشبختي
پاي تخته : لبه تيغ
ديكتاتوري معلم : مزد ترس
منفي هاي پشت سر هم : گلوله هاي بي صدا
اولين دانش آموزي كه معلم از او درس مي پرسد : قرباني
وراجي سر كلاس : مجوز مرگ
آخر كلاس : بهشت پنهان
مبصر كلاس : افعي
بوي جوراب بچه ها : عطر گل ياس
دبيرام مدرسه ما : تبعيدي ها
اخراج از مدرسه : مي خواهم زنده بمانم
سايه دبير تربيتي : سايه شوگان
دفتر دبيران : خانه ارواح
نمره ده : شانس زندگي
اتاق ورزش : جزيره آدم خور ها
دستشويي : اطاق گاز
سال آخر دبيرستان : سال هاي بي قراري
ساختمان مدرسه : آسمان خراش جهنمي
اخراجي ها : بينوايان
رفتن به دانشگاه : هدف سخت
دفتر مدير : کلبه وحشت
صاحبان نمره زير ده : سربداران
كيف هاي دانش آموزان : محموله
ظرفيت نيمكت ها : دو نفر و نصفي
سوسك در كلاس : انفجار در اطاق عمل
كلاس خصوصي : وعده پنهان
زنگ ادبيات : نان و شعر
دفتر ناظم : محكمه عدالت
حالت دانش آموز هنگام پاسخ دادن : زرد قناري
دانش آموزان رشته رياضي : سوته دلان
رفتار مشاور مدرسه با دانش آموزان : عاشقانه

                    عکس : تزیینی

بگذار ان باشم که با تو در کوهسار گام بر میدارد

بگذار ان باشم که با تو در گلزار گل می چیند

بگذار کسی باشم که احساس درون با او می گوی

بگذار کسی باشم که بی دغدغه با او سخن می گویی

بگذار کسی باشم که در غم سوی او می ایی

بگذار کسی باشم که در شادی با او می خندی

بگذار کسی باشم که به او عشق می ورزی